Perth dag 2
Vandaag hadden we D-day. Oftewel: doktersdag. Eva had voor ons om 10 uur een afspraak met de “buurtdokter” gemaakt . Na een half uurtje stonden we weer buiten met het felbegeerde recept voor de Humira. Daarna zijn we naar de apotheek gelopen om het recept te overhandigen. Uiteraard moest de Humira besteld worden, maar van de prijs schrokken we wel even. $1000 per injectie!!Op internet had ik thuis gekeken en daar beweerden ze dat de Humira in Australië ongeveer $600 zou kosten. Aangezien Karlijn 1 keer in de 10 dagen moet prikken was dat wel even slikken. We kregen een aantal telefoonnummers mee om te kijken of andere bedrijven goedkoper konden leveren maar overal werd hetzelfde bedrag genoemd. Toch maar 4 injecties besteld bij de apotheek om de hoek. Morgen kunnen we ze ophalen.
Verder wat boodschappen bij de buurtsuper gedaan en ’s middags een bus avontuur aangegaan. Men had ons verteld dat een paar kilometer verderop een groot shoppingmall was. Dus wij naar de bushalte en daar stonden we toch enigszins verloren. Gelukkig kwam Mark net thuis en vroeg ons wat we van plan waren. Toen we vertelden we waar we heen wilden gaf hij aan dat we aan de verkeerde kant van de weg stonden….Maar we hebben het gehaald en het is zelfs gelukt om in één keer de juiste bus terug te nemen. Voor Karlijn was dit avontuur eigenlijk een beetje te veel van het goede dus was het weer tijd voor haar schoonheidsslaapje. ’s Avonds hebben we samen met Eva Thai gegeten en nog even geskyped met mijn vader (hij is de oom van Eva). We hebben nog wel even gelachen en mijn vader gaf Eva het advies om ons buiten de deur te zetten. Zou niet weten waarom
Morgen krijg ik van Mark les in het links rijden. Zou dat nodig zijn?
Als laatse nog even big news: Ik heb eindelijk een keertje een potje Wordfeud van Cynthia gewonnen:-)
Perth dag 1
Nadat we rond 21:30 (local time) zijn gaan slapen werden we om 4:00 wakker van gemauw voor onze deur. Heel even hoopten we dat Leo opgestaan was uit z'n dood. Ingrid was zo stoer om te gaan kijken wat het was, en vlak voor de deur zat een ENORME zwarte kat. Leo zou er twee keer in kunnen passen, dus wiie weet. 't Liefst was hij bij ons in bed gekropen maar gezien z'n omvang en vele haar zagen we dit niet zo zitten. Dus na een aai over z'n gigantische kop is 'ie vertrokken naar de huiskamer. Blijkbaar waren we zo moe dat we daarna tot 11:30 hebben uitgeslapen.
Na douche en ontbijt hebben we een rondje door de buurt gelopen en hebben we een simkaartje gekocht. We kunnen nu dus sms'en met een Australisch nummer, jullie komen niet zomaar van ons af. Hierna zijn we in de tuin gaan zitten en hebben we de eerste enveloppe van het kraampakket van Kayl en Mik opengemaakt. Vriendelijk verzoek aan Kaj om die sjaal af te staan :-). Daarna hebben we weer een stukje gewandeld en toen was 't tijd voor Karlijns middagslaapje (beter bekend als schoonheidsslaapje). We waren uitgenodigd voor diner bij Eva thuis, haar zoon en dochter hadden gekookt. Vervolgens zijn we met Mark en Eva naar King's Park geweest waar een prachtig uitzichtpunt was over Perth. We hebben nog wat gedronken bij hun thuis en btw, we zijn weer in de lucht! Whatsapp, Wordfeud, Facebook, Twitter, MSN, Skype, we kunnen het allemaal weer. Dus als je ervan uitging dat je 3 maanden rust had of niet ingemaakt werd op Wordfeud, jammer joh, de komende 5 dagen zijn we weer helemaal terug. Net alsof we gewoon nog in Nederland zijn.
Kuala Lumpur
Geloof dat we bijna bij de Polderbaan waren toen de mededeling kwam dat we in verband met een technisch mankement even terug moesten naar Schiphol waar het toestel doodleuk even geparkeerd werd. Toen we eindelijk op de parkeerplaats stonden werd er omgeroepen dat we over tien minuten van boord mochten en of we zo vriendelijk wilden zijn al onze bezittingen mee uit het vliegtuig te nemen. Tuuurlijk joh, geen probleem, het zooitje weegt bijna niks. Enfin half uur later zaten we nog met zo`n 350 man in een kapot warm vliegtuig. Toen kwam de mededeling dat we allemaal vouchers kregen om iets te eten te kunnen kopen. Maar liefst 6,25 de man en als je bedenkt dat iets te drinken al snel 3 euro kost......Ruim een half uur later werden we eindelijk losgelaten. Karlijns Rolls-Royce (vanaf nu RR) zat inmiddels al onder in het vliegtuig en die kwam er voor dit uitstapje uiteraard niet even uit. Maar een aller onvriendelijkste dame stond ons bij het begin van de slurf gelukkig op te wachten. Maar er zat ook nog een oude mevrouw aan boord (helemaal in d'r eentje) die heel slecht ter been was. Het leek mij wel aardig om dat deze Schiphol medewerkster even te vertellen. Met een diepe zucht verzocht ze ons even te wachten en werd het arme vrouwtje half ondersteund door de Schiphol Truus en verder zich wanhopig vasthoudend aan de wand van de slurf naar buiten gesleurd. Wij hobbelden er maar wat achteraan. Bij het einde van de gate vroeg het arme vrouwtje hoe zij nu aan haar eten kon komen waarop de Schiphol Truus antwoordde: 'Ik ben er alleen maar voor om U naar de gate te brengen, niet om eten te halen.' Inmiddels hadden wij dit tafereeltje al achter ons gelaten omdat we even genoeg aan onszelf hadden. Maar een uur later kwamen we terug bij de wachtruimte alwaar het oude vrouwtje nog zat zonder iets gegeten of gedronken te hebben...
Nadat we tot half 4 rondgehangen en Karlijns apparatuur (iPod, mobiel, netbook, en de e-reader) al voordat we Amsterdam überhaupt verlaten hadden leeg was, vertrokken we rond half 5 dan toch eindelijk. We hadden ook de twijfelachtige eer om wéér door de controle te moeten. Elke keer weer een feest. Omdat we in Kuala Lumpur maar een kleine 4 uur moesten wachten gingen we ervan uit dat we de overstap zouden missen. Na zo'n 12 uur vliegen landden we dan eindelijk in Maleisië. Op ons dooie gemakje, zonder enige stress stapten we als laatste uit het vliegtuig met de gedachte dat we een nacht (of is het hier nu dag?) in Kuala Lumpur zouden doorbrengen. Maar het ongelooflijke gebeurde: het vliegtuig had op ons gewacht!!!! En zo gebeurde het dat we nu ergens boven Maleisië vliegen op weg naar Perth. En we hadden gerekend op 8 uur vliegen, maar het zijn er ‘maar ‘ vijf. Piece of cake. Karlijn ligt/zit nu naast me als een klein dood vogeltje, maar verder gaat alles goed.
Na een voorspoedige vlucht landden we in Perth en waren we in no-time door de douane. De taxi leverde ons af bij een leeg uitziend huis. Gelukkig lag de sleutel onder de deurmat. Nadat we geïnstalleerd waren en dachten gewoon een rondje door de wijk te lopen hoorden we ineens iemand zeggen: 'Ingrid??'. Bleek het Mark te zijn, de man van Eva (nicht). Daar werden we vriendelijk ontvangen, hebben een kopje thee gedronken en een lichte maaltijd gegeten. Daarna zijn we vroeg gaan slapen.
Het begin...
Globale planning rondom Perth
We starten onze reis in Perth en verblijven de eerste 6 dagen bij familie in Perth om o.a. de Humira met een arts te regelen. Daarna heben we voor 36 dagen een camper en zijn dit de globale plannen:
Noordelijk van Perth
Perth
- - Kings Park
- - Swan River
- - Central caravan park, central avenue, eventueel eerste/laatste overnachting.
Yanchep NP (58 km)
- - Club Capricorn (camping)
- - Ghosthouse walk (9,5 km J)
- - Centrum park koala kolonie
Nambung NP (183 km)
- - Pinnacles
Eneabba (109 km)
- - Wildflowers
- - Western flora caravan & tourist park
Kalbarri NP (300 km)
- - Murchison Gorge
- - Uitzichtpunten: ‘Hawks head' (uitzicht over rivier, kloof) ‘Ross Graham Lookout' (uitzicht rivier kloof, 500m naar rivier lopen)
- - Rainbow jungle (Parrot breeding centre)
- - Z bend (uitkijk punt)
- - The loop (uitkijkpunt, korte wandeling naar natural window)
- - Kustlijn; redbluff, eagle gorge, natural bridge
Denham (monkey mia) (375 km)
- - Dolfijnen
- - Catamaran
- - Ocean Park Aquarium
Carnarvon (325 km)
- - Blow holes, point Quobba
Coral bay (240 km)
- - Schildpadden eieren, nov-feb
- - Niet glassbottom maar glasszijkant
- - Uit de kust mooier snorkelen
Cape range NP (200 km)
- - Mandu Mandu gorge (wandeling, views)
- - Yardie creek
- - Mangrove bay (vogels)
- - Turquoise bay
- - Ningaloo reef
Geraldton
- - Museum batavia
Toodyay
- - Historisch stadje (hoofdstraat)
Avon valley NP
- - Noble falls
Zuidelijk van Perth
Port Gregory
- - Pink lake
Busselton
- - Wildflower tour
Margaret River
- - Chocolat factory (chocolade winkeltje)
- - Humpback whale, dunsborough and geographe bay (sept-dec)
- - Hamelin bay (stingrays, handfed)
- - Leeuwin naturaliste ridge
- - augusta
Williams bay NP
- - Greens pool (snorkelen)
Denmark
- - Valley of the giants (tree top walk)
Nog 2 dagen
Meest gestelde vragen op dit moment: Ben je nog niet weg? Wanneer vlieg je? Hoe laat? Van welk vliegveld? Wanneer komen jullie weer terug? En heb je je koffer al gepakt? Voor het geval er mensen zijn die nog geen antwoord op deze vragen gehad hebben. We vliegen maandag 17 oktober om 12 uur vanaf Schiphol en we komen dinsdag 17 januari weer terug. En nee, we hebben nog niks ingepakt, maar no worries, dat komt goed.
Afgelopen week was erg hectisch. Maandag hebben we weer eens een rondje ziekenhuis gemaakt (oogarts en reumatoloog) en het goede nieuws is dat Karlijn volgens de oogarts gewoon kan afrijden ondanks d'r staar! Dit gaat ze uiteraard voor Australië niet redden, maar in 2012 gaat dat wonder gebeuren. Haar theorie heeft ze inmiddels al op zak. Om het heugelijke feit te vieren dat Karlijn ‘goedgekeurd' is mocht ze van haar rijschoolhouder Robert een gratis les volgen. Helaas was Karlijn daar op dit moment lichamelijk niet toe in staat. Maar als iemand nog een goede en vriendelijk rijinstructeur zoekt kijk dan even op deze site: http://www.autorijschoolrobert.nl/
Verder moest ik deze week ‘gewoon' werken en de laatste dag was wel bewogen te noemen. Ik startte de dag met gym en ik ontdekte dat een kind last van hoofdluis had. Gelukkig was er een moeder bereid om mij te helpen om alle kinderen te controleren en zo kwamen we er achter dat er meer kinderen last hadden van deze vervelende beestjes. Zelf heb ik me tot tweemaal laten controleren en volgens een expert was ik schoon;-) Zou toch vervelend zijn dat ik aan de grens aangehouden word voor het invoeren van ongedierte en 3 weken in quarantaine moet.
Hoewel ik nog steeds niet echt het gevoel heb dat ik maandag voor 3 maanden Down Under ga zal dat gevoel over een paar dagen wel komen. We gaan proberen om jullie op de hoogte te houden van onze belevenissen daar. En ik heb gehoord dat de verhalen niet te lang moeten zijn

Ik wil tot slot nog even iedereen bedanken voor de lieve kaartjes, briefjes en telefoontjes. En ik zal mijn Wordfeud vriendjes (Cynthia, Ruud en Verron) heel erg missen

Nog twee weken!
Men zegt wel eens: de tijd vliegt en dat kan ik inderdaad beamen. Nog twee weken en dan gaan we al weg. Er is nog zoveel te regelen en te doen en 17 oktober komt nu wel heel dichtbij.
Maar gelukkig zijn de medicijnen die we niet kunnen vervoeren (Humira) eindelijk geregeld. Mijn nicht Eva de Heer (Perth)heeft dat in orde gemaakt. Maar als je bedenkt dat ik al vele mailtjes naar allerlei ziekenhuizen, reuma stichting etc.in Aus gestuurd heb met weinig tot geen respons is dit een hele opluchting! Verder heeft Eva al een speciaal topmatras voor Karlijn gekocht, zodat ze daar hopelijk zo min mogelijk pijn heeft . (Haar eigen matras meenemen gaat nèt iets te ver;-)) .
Verder zijn we nog druk met het regelen van allerlei andere zaken. Creditcard, internationaal rijbewijs, nemen we de oude rolstoel of de nieuwemee,hoe nemen we die kilo's aan medicijnen mee en ga zo maar door. Maar uiteindelijk komt alles goed. Kwestie van goed plannen en hopelijk laat ik Karlijn niet met mijn verwarde hoofd ergens op het vliegveld staan,zoals laatst bijnain de Hema gebeurde;-)
Vanaf nu, en zeker vanaf het moment dat we in Australië zijn willen we jullie via dit reisblog op de hoogte houden van onze belevenissen Down Under.
Groetjes,
Karlijn en Ingrid
Ps. Vorige week is Karlijns troost en warmte(poes Leo) helaas doodgereden. We missen haar nog iedere dag.