Bateau Bay dag 2
Vandaag hadden we een hele zware dag. Eerst hebben we uitgeslapen tot een uur of 10 en toen op ons gemak ontbeten. Vers gebakken broodjes met hagelslag. Dank je wel Kerstman

Bateau Bay
Vanmorgen zijn we redelijk vroeg opgestaan om de huurauto op te halen. Bij het verhuurbedrijf bleken we dezelfde auto te hebben als die we in Brisbane hadden. Alleen zijn we nu met 2 personen meer, en dus ook 2 keer zoveel rotzooi. Na wat heen en weer geloop tussen het kantoor en de plek waar de auto’s afgehaald konden worden kregen we uiteindelijk een íéts grotere auto. Net groot genoeg voor alle koffers, maar de rolstoel en de doos van de matras hebben we in het hotel moeten achterlaten. Rond 11 uur reden we richting onze nieuwe bestemming: Bateau Bay. We hadden weer een strak blauwe hemel en de zon deed weer z’n best. Echt weer om in de kerststemming te komen dus. Na een kwartier in de file gestaan te hebben konden we rustig doorrijden naar Blue Lagoon Beach Resort. Hier hebben we een leuk strandhuisje mét jacuzzi! Eerst zijn we boodschappen gaan doen en vervolgens hebben we een fotoshoot gedaan op het strand en bij de jacuzzi. Het resultaat kunnen jullie zelf op deze site (fotoalbum) bekijken. Straks gaan we de kerstcadeautjes van de familie Gijzen uitpakken. De kerstboom en de sneeuw en de kou denken we er maar bij.
Wij wensen vanuit een zonnig Australië iedereen in het koude kikkerlandje een hele fijne kerst!
Sydney 2
Coomera/Zoetermeer-Sydney
Na ruim twee weken bij Mary in Coomera gelogeerd te hebben was het tijd om afscheid te nemen. Gelukkig ging het alweer wat beter met de wond op Mary's been, zodat we haar met een gerust hart konden achterlaten.
We zouden woensdag 21 december om 17.00 vliegen en we waren ruim op tijd op het vliegveld. Zo vroeg zelfs dat we ook een vlucht eerder mochten nemen. Nou, dat wilden we wel. En nu waren we twee uurtjes eerder in Sydney. Een paar uurtjes later kwamen ook de mannen na hun reis van 24 uur in het hotel aan. Gelukkig is alles goed verlopen en na een redelijke nachtrust regende het helaas de volgende dag. Daarom besloten we maar wat cultureels te doen en naar het Australian museum te gaan. Dit waren welbestede en droge uurtjes. Rond twee uur zijn we naar een groot overdekt winkelcentrum aan de Pittstreet gelopen (het was inmiddels weer droog) en hier hebben we op de foodcourd wat gegeten. Vervolgens zijn we doorgelopen naar de haven waar we heel even rondgekeken hebben. Rond 5 uur waren we weer terug in het hotel. De mannen hebben inmiddels behoorlijk last van jetlag maar gelukkig schijnt de zon weer. Hopelijk schijnt ie morgen weer.
Byron Bay
De dagen lijken steeds sneller voorbij te gaan. Helaas was Karlijn afgelopen dagen weer ziek en lag het telefoonnummer van de plaatselijke dokter alweer klaar. Het begon met hoofdpijn en eergister werd ze ’s morgens weer doodziek wakker en moest ze overgeven en had ze diarree. Gelukkig kon ze ’s middags alweer wat slokjes water binnen houden en eind van dag bleef een geroosterde boterham zelfs zitten zodat een bezoek aan de dokter ons bespaard bleef. De volgende dag voelde ze zich alweer een stuk beter (zaterdag) en zijn we naar Mullumbimby gereden om nicht Rita te bezoeken. Daar hebben we een paar uur gezellig zitten kletsen en daarna zijn we doorgereden naar Byron Bay, het beroemde hippie stadje met de vuurtoren. Het meest zuidoostelijke punt van Australië. Na een bezoekje aan de vuurtoren zijn we nog even door het dorpje gelopen om met open mond naar alle figuren die daar rondlopen te kijken. Erg vermakelijk en erg toeristisch, maar per slot van rekening zijn we ook toeristen. Hoewel we nu we hier zo lang op dezelfde plek zitten hebben we het gevoel dat we hier wonen. Geen slecht gevoel. De temperatuur is tot nu toe nog steeds aangenaam. Het varieert tussen de 23-30 graden. Normaliter is het hier bloedheet, maar daar hebben wij nog geen last van gehad. Gister zijn we naar Robina geweest (een heel groot winkelcentrum) en daar hebben we heerlijk sushi gegeten en hebben we heel lang op een bank midden in het wc gezeten en daar iedereen eens even op ons gemak geobserveerd en van commentaar voorzien

Vandaag is inpak/opruim dag want morgen vliegen we naar Sydney waar we Joran en Dico gaan ontmoeten. Onze vlucht duurt 1.5 uur, terwijl zij 24 uur onderweg zijn. Arme mannen.
Waarschijnlijk zullen we vanuit Sydney weer wat vaker de website uploaden. Maar afgelopen periode zijn we gewoon minder actief geweest. Eigenlijk ook best wel lekker. En zoals Joran al aangeeft is het vanaf morgen gedaan met de rust.
Cynt, gefeliciteerd met je 44e verjaardag

Wildlife Park David Fleay
Wederom een zonnige dag. Vandaag zijn we naar David Fleay Wildlife park geweest in Burleigh Heads. Het was geen grote dierentuin maar zeker de moeite waard. In totaal waren er rond de 15 bezoekers, dus we hadden de dierentuin zo’n beetje voor onszelf. Wat mijn vader vorig jaar niet lukte, lukte ons binnen een minuut: we hebben een vogelbekdier gezien! Wat een aparte beestjes zijn het toch. Deze twee waren zo’n 40 cm en kwamen ergens uit de buurt van Cairns. Vogelbekdieren in het zuiden zijn meestal rond de 50 cm. Hoe noordelijker je komt, hoe kleiner ze zijn. Dit park was de eerste dierentuin dat succes had met het fokken van een vogelbekdier. Het eerste jong dat ze hadden heette Corrie en dat was ergens in 1944. Verder hebben we nog krokodillen, boomkangoeroes, wallaby’s, koala’s etc. gezien. Een erg leuke dag.
Mount Tamborine
Vandaag begon de dag zonnig en warm (over de 30 graden). Op advies van Mary besloten we naar Mount Tamborine te rijden. Een half uurtje van Coomera, maar wel een hele steile, kronkelige bergweg. Voor de kenners: zo'n zelfde weg als naar O'Reilly's NP en de omgeving is daar ook hetzelfde. In het dorpje waren allerlei marktjes en winkeltjes. We hebben het visitor centre bezocht en zijn daarna doorgereden naar een waterval. In de loop van de dag kwamen er donkere wolken en besloten we naar Robina te rijden waar een groot winkelcentrum was. Hier hebben we wat rondgekeken, wat sushi gegeten en toen zijn we weer naar Mary's huis gereden. Mary ging uiteten met een stel mensen dus wij besloten maar weer eens naar de Mac te gaan (want daar waren we nog niet geweest). Hier hebben we tot een uur of 8 gezeten, maar dit keer hadden we warme kleren aangedaan om de airco te trotseren.
Gold Coast
Ook de laatste dagen die we bij Rob & Jan doorbrachten waren koud en nat. Op woensdag heeft het zelfs de hele dag onophoudelijk geregend. Resultaat dat we weer een paar boeken uit gelezen hebben. Donderdag konden we tussen de buien door de auto inpakken en zijn we naar Upper Coomera gereden. Hier logeren we bij de 86 jarige Mary. Helaas heeft Mary een ontsteking aan d’r voet en is daardoor niet goed ter been. En omdat ze nogal eigenwijs is keutelt ze toch de hele dag rond en moeten wij haar er steeds op wijzen dat ze haar been toch echt rust moet geven, anders geneest het nooit.
Maar ook hier hebben we last van de regen. Gelukkig is de temperatuur wel aangenaam. En vandaag (vrijdag) was het zelfs een zonnige dag (tot 15.00 uur). Dus besloten we weer eens de toerist uit te hangen en naar Surfers Paradise te gaan. Dè plek voor toeristen. Maar het was een stapje te toeristisch voor ons. Wat een ongelooflijke hoeveelheden mensen en wat een lelijke hoge gebouwen hebben ze hier. Een soort Benidorm. Maar we wilden toch even het visitor centrum bezoeken dus moesten we de auto ergens parkeren (probeer dat op Scheveningen maar eens als je de weg niet kent.). Midden in het centrum zagen we een grote bord met P en reden we een prachtige parkeergarage in. Bleek het de parkeergarage van het Hilton te zijn. 6$ dollar per half uur en we parkeerden ons autootje tussen een Lexus en een fancy BMW. Karlijn had even het gevoel dat ze Paris was, maar binnen een half uur hadden we het bekeken in Surfers Paradise en zijn we naar een grote mall gereden in de hoop dat ze bij de Mac internet hadden. Er was wel een Mac maar geen internet. Dus hebben we op de food court voor de broodnodige variatie maar weer eens Chinees gegeten. Ondertussen stapelden de regenwolken zich weer op en waren we net op tijd terug om de was droog binnen te halen. Aankomend weekend is er weer alleen maar regen voorspeld en je snapt het al: wij hebben het slechtste weer hier aan de oostkust in 100 jaar. Pfff, het is the talk of the town en het is regelmatig een hot (cold) item op de tv. Zijn we lekker mee.
Morgen proberen we een andere Mac te vinden zodat we dit verhaaltje kunnen uploaden en dinsdag wordt het een beetje beter weer en hopen we een klein dierentuintje te bezoeken. Als je van pretparken houdt zit je hier op de goede plek. Je hebt hier Movieworld, dreamworld, Seaworld etc. Jammer dat wij daar niet van houden.
Maar ondanks alle regen vermaken wij ons verder prima hier. De temperatuur is rond de 25 graden en alleen in de Mac is het koud. Joran heeft gelukkig eindelijk officieel toestemming van school om 4 weken naar Australie te gaan. Nog een kleine twee weken en dan kunnen de mannen ook Down under.