Naracoorte-Adelaide

Naracoorte-Adelaide

De camping in Naracoota was prima. Er was een enorm groot zwembad (het leek op een meer, maar  de bodem was van beton en in het water zat chloor). Joran heeft nog even gezwommen. Ook zaten er heel veel papegaaien die nogal schuw waren en heel hoog in de boom gingen zitten.  ’s Morgens om 6 uur gingen er honderden in een grote boom naast onze camper zitten. Geloof me, die beesten maken heel erg veel herrie en om 6 uur ben ik geen foto’s gaan maken.

Gelukkig is het weer opgeklaard en hebben we weer  een heerlijke blauwe lucht en temperaturen rond de 25-30 graden. De rit naar Adelaide was lang (zo’n 4 uur) en ook deze camping ligt in een mooi gebied. Karlijn is weer opgeknapt, maar ze is weer flink ziek geweest. Vandaag zijn we met een taxi naar Adelaide gegaan.  Er was een grote wielertour aan de gang. (Tour Down Under) Vanmorgen was de proloog geweest en morgen was er een grote rit. Toen we langs het Hilton hotel liepen kwamen er allerlei mannetjes met charmante pakjes het hotel uit, o.a. mannen van de Rabobank ploeg. Er zaten vast belangrijke mannen tussen, want aan een aantal werd steeds een handtekening gevraagd.
Adelaide is een leuke, rustige stad. Eigenlijk meer een dorp. We hebben hier een beetje rondgelopen, de laatste zooi gekocht . Het is nu rond zessen. De mannen gaan nog even voetballen en zwemmen en daarna moeten we de boel inpakken. Morgen rond half drie vertrekt ons vliegtuig en als alles meezit zijn we dinsdagochtend om 6.30 weer in Amsterdam. Dan zit onze 3 maanden (en de manne 4 weken) er alweer op. Het kwart jaar is echt omgevlogenen het was een bijzondere tijd. Maar het is ook wel weer lekker om naar huis te gaan.

Tot slot willen we iedereen  bedanken voor alle reacties op de site. Het was altijd erg leuk om die te lezen.

 

 

Torquay-Apollo Bay­-Princetown-Port Fairy

De laatste keer dat ik een stukje schreef was het weer niet zo goed en helaas is het alleen maar slechter geworden. We hebben veel regen gehad en de temperaturen daalden helaas onder de 20 graden. Op een gegeven moment was het in de camper maar 16 graden! Er waren steeds problemen met de elektriciteit van de camper, dus ook de verwarming werkte niet goed. Brrr, denk dat het in Nederland warmer was. In ieder geval binnen.

 

Na Melbourne zijn we doorgereden naar Torquay. Vlakbij de camping waren heel veel winkels met surfspullen en dergelijken. We moesten voor Jeroen nog een  Red Bull pet kopen dus wij  zijn ALLE winkeltjes afgelopen (en dat waren er veul) maar zonder succes (wel een trui voor Joran gekocht). Dus besloten we terug naar de camper te gaan. In een zijstraatje zagen we nog een winkeltje en jawel….met RB petten! Tja en nu nog een zwarte. Maar die hadden ze natuurlijk weer niet in de juiste maat. Maar we hebben toch een pet gekocht. Nu maar hopen dattie ‘m mooi vindt.
De camping lag aan Bells Beach en daar hebben we een poosje naar de surfers gekeken. De mannen zijn later nog even naar een uitkijkpunt gelopen.

De volgende dag wilden we naar Cape Otway NP rijden naar een camping waar we helaas geen powered site konden krijgen. Maar ze hadden wel koala’s op de camping. Maar in één van de vele toeristenboekjes hadden we gelezen dat er ergens onderweg  (bij Kennet River)ook wilde koala’s te zien waren. Dus daar zijn we eerst heen gereden en hebben inderdaad een aantal koala’s gezien. Het blijven toch schattige beestjes. Gezien het slechte weer zijn we niet helemaal naar Cape Otway gereden maar hebben een camping gevonden in Apollo Bay. Het weer was inmiddels bedroevend slecht geworden. Het waaide hard en de regen kwam met bakken uit de lucht. Eerst zijn we nog even bij de winkeltjes in het dorpje bekeken en daarna zijn we de camper niet meer uit geweest.

De volgende dag gingen we naar Prince Town. We namen de toeristische route maar na een half uur de berg op gekronkeld te zijn konden we niet verder met de camper. De weg was niet geschikt voor onze lompe campervan. Dus weer helemaal de berg af……..Na een uur stonden we weer op punt 0. Na weer een uur gereden te hebben kwamen we op een splitsing waar we via een andere weg bij de waterval konden komen. Om een lang verhaal kort te houden….uiteindelijk zijn we daar terecht gekomen en hebben alleen de mannen de wandeling naar de triple falls ondernomen. Om half vijf kwamen we in Prince Town aan. Op de kaart leek het een aardig dorpje maar in werkelijkheid was het een camping met een general store en een café. Het weer was nog steeds even triest net als de camping. Het kantoor van deze camping was een kleine, oude caravan. Moet ik meer zeggen?
De mannen gingen nog even de buurt verkennen en ontdekten dat op tien minuten lopen een heleboel kangoeroes zaten. Dus besloten we daar nog even wat foto’s van te gaan maken. Gelukkig was het even droog en scheen er een waterig zonnetje. De foto’s van de kangoeroes kan je in het fotoalbum bekijken.

Prince Town lig maar zo’n 7 km van de Twelve Apostles, dus de volgende dag zijn we daar meteen heengereden. Helaas waaide en regende het en stonden de apostelen in de mist. Ik moest even aan Manon denken die de 3 sisters alleen in de mist gezien heeft…… Gelukkig klaarde het na een half uurtje een beetje op en hebben we snel wat foto’s gemaakt. Vanaf de 12 apostles zijn er overal uitkijkpunten langs de Great oceaan road waar je een prachtig uitzicht hebt op allerlei enorme kalkstenen rotsformaties (Zie foto in fotoalbum).  Gelukkig bleef het droog maar de wind was nog wel koud. Ergens langs de kant hebben we bij ook nog een Echidna gezien. Voor het eerst één in het wild! We hebben ‘m ff uitgebreid op de gevoelige plaat gezet. Wat een grappig beestje is het toch. Hij was op zoek naar mieren en met z’n spitse snuitje woelde ie alle aarde om. En dat alles vlak voor onze neus. Erg leuk.

Inmiddels zitten we in Port Fairy en is de wind gaan liggen. De temperatuur is meteen een stuk aangenamer. Morgen rijden we via het binnenland richting Adelaide. We stoppen onderweg nog één keer . En speciaal voor Karlijn zitten we op een Big4 camping mèt een treintje;-)
Maar op dit moment heeft ze koorts. Hopelijk hoeven we niet op haar verjaardag een dokter te bezoeken.

 

 

 

Mallacoota-Melbourne

Inmiddels hebben we het plannen van de reis enigszins onder controle en hadden we dit keer een aantal campings vooruit geboekt. De eerste waar we gestopt zijn was in Mallacoota. Een heel rustige en betaalbare camping. Omdat we deze dag ruim 4 uur hadden gereden zijn we niks meer gaan ondernemen. Wel hebben we nog even getafeltennist. (wie had er ook alweer gewonnen JoranJ)

De volgende dag zijn we naar Lakes Entrance gereden. Maar het weer werkte helaas niet meer mee. De temperatuur was een stuk gedaald en het was bewolkt. We besloten nu in één keer door te rijden naar Melbourne en hier drie dagen op dezelfde camping te blijven. Omdat de heenweg soepel verliep besloten we nadat we ons ingecheckt hadden naar  een treintje (Puffing Billy) in een dorpje Belgrave  in de bergen te rijden. Maar parkeren blijft echt een drama en tegen de tijd dat we een parkeerplaats gevonden hadden was het laatste treintje net weggereden (we hebben ‘m  wel gehoord;-)). Verder was er in dit dorpje niks te doen en besloten we door te rijden naar Olinda om daar in Pie in the sky te gaan eten en Remco de groeten  te doen. Maar wederom is het parkeren erg lastig en toen we een plekje gevonden hadden kwamen we een meisje tegen in haar werkuniform met het logo van “Pie in the sky”. Maar helaas vertelde ze ons dat het restaurant net gesloten was (‘t was net 17.00 geweest).

We zijn toen maar teruggereden naar de camping om daar zelf een maaltijd in elkaar te flansen. De volgende dag begonnen we met een blauwe lucht maar in de loop van de ochtend betrok het. We zijn toch maar naar de ZOO gereden en het weer was nog best lekker. Rond half drie was Karlijn helemaal op en zijn wij terug naar de camper gegaan zodat Karlijn een dutje kon doen en de mannen nog een rondje door de ZOO konden lopen. Het was een mooie dierentuin maar veel foto’s hebben we niet gemaakt. Wel van de rode Panda. Dat is op zich uniek want meestal zitten ze boven in de boom. Rond vieren zijn we naar het centrum gereden en dit keer hadden we een parkeerplek achter een kerk gevonden. Het blijft een heel gedoe om dat ding overal tussendoor te manoeuvreren.  In het centrum liepen we spontaan tegen een Max Brenner aan, dus wat het toetje was is wel duidelijk. Melbourne is een leuke stad met een gezellige sfeer. Toch heel anders dan Sydney of Brisbane.

Rond zeven uur waren we terug op de camping en het was inmiddels weer gaan regenen. Dat het links rijden toch nog steeds een probleem is bleek helaas op de camping. We raakte op de camping het imperiaal van een auto die geparkeerd stond. En het ergste was dat onze camper vast kwam te zitten aan die auto. Pffff, wat een gedoe. Met hulp van de campingeigenaar en een schroevendraaier zijn we losgekomen (inmiddels een uur later). Gelukkig zijn we goed verzekerd, maar wat heb je aan al dat gedoe. De camper geeft tot nu toe genoeg problemen. Het warme water werkt niet en de koelkast heeft kuren. Dus eergister hebben we de Humira injectie aan de buren in bewaring gegeven omdat de koelkast helemaal uitgevallen was. En de Humira (van 1000 dollar per stuk) moet tussen de 5 en 8 graden bewaard worden……

Het is hier nu zondag rond 12 uur en het heeft sinds gisteravond non stop geregend. Op dit moment is het even droog. Hopelijk blijft dat zo. Wat we vandaag precies gaan doen weten we nog niet. Misschien wel naar een shopping mall….daar is het droog.

 

Sydney-Batemans Bay

Inmiddels is het alweer drie januari en is mijn ouwe moedertje alweer 70 geworden. Gefeliciteerd Mam!

Eergister hebben we in Sydney Eric en Gardenia ontmoet. Zijn in de botanische tuin geweest hebben een opossum en kakatoos (hoe schrijf je dat?)gezien. ’s Avonds hebben we Japans gegeten, mmmh.

De volgende dag gingen we de camper ophalen en vanaf nu verliep alles niet zo soepel zeg maar. Het ophalen duurde erg lang. Daarna zijn we naar Bondi Beach gereden en probeer maar eens zo’n enorme camper ergens te parkeren. Na Bondi beach wilden we naar een camping in uuh, ben plaatsje vergeten, maar die camping was stikvol en inmiddels was het 17.00 uur. En we hadden niks te eten of drinken meer…… Telefoneren ging om één of andere vage reden ook niet en uiteindelijk zijn we in Kiama bij een Big 4 camping beland. Maar die was ook helemaal vol. Andere mensen werden allemaal weggestuurd, maar wij zaten met de medicijnen van Karlijn die koel bewaard moesten worden.  Bovendien hadden we geen chemicaliën van Maui gekregen voor de wc (die waren op…..) dus ergens langs kant van weg kamperen was ook gene optie. Gelukkig werden we ergens tussen twee andere caravans gepropt zodat we weer een nacht verder waren. Het is hier nu echt hoogseizoen, alle campings zitten overvol en je betaald de hoofdprijs (90 dollar per nacht). Op dit moment zitten we in Batemans Bay en hebben we vandaag boodschappen gedaan. We zijn net even naar het strand geweest en ondertussen draait de was. Karlijn is helemaal op, dus die ligt al een paar uur te slapen. Gelukkig hebben we airco in dit slagschip want de temperaturen lopen inmiddels aardig op. Gelukkig hadden we van iemand wat tips gekregen voor het stuk tussen Sydney en Melbourne. Maar we hebben verder te weinig tijd aan de voorbereidingen besteed dus het verloopt allemaal een beetje rommelig. Waarschijnlijk rijden we morgen naar Eden.

Oud en nieuw in Sydney!

Oud en nieuw in Sydney vieren is een belevenis op zich. Eigenlijk is het bijna niet uit te leggen. Dit valt onder de categorie: je moet het zelf meegemaakt hebben. Maar ik zal het proberen. Rond 2 uur zijn we vanaf ons hotel richting circular Quay (de haven van Sydney) gelopen.  We hadden allerlei verschillende verhalen gehoord, maar het was in ieder geval duidelijk dat ze na een uur of 4 het gebied zouden afsluiten. Wij besloten vlakbij de haven en bij een zijingang van de botanische tuin het gebied binnen te gaan. De botanische tuin was overigens voor publiek zonder ticket gesloten. Iedereen werd gecontroleerd op drank. Je mocht geen flessen die al open waren het gebied mee innemen. Samen met duizenden mensen kwamen we in een voorstukje van de botanische tuin uit waar je een mooi uitzicht had op de Harbor Bridge (van waar het vuurwerk afgeschoten werd) en het opera house. Tja, daar zit je dan om 3 uur tussen duizenden mensen in een afgesloten gebied. Want je mocht er wel in, maar niet meer uit. Het eerste vuurwerk zou om 9 uur zijn. Gelukkig hadden we een plekje in de schaduw weten te bemachtigen want het was echt heel warm. Maar zodra je een beetje ging verzitten was je plekje alweer opgevuld door iemand anders. Maar alles verliep heel gemoedelijk en wij hebben onder ander zitten yahtzeeën (goed idee Mik). Rond achten besloten we dat een plekje achter de boom niet zo handig was en lukte het ons (leve de rolstoel)een plekje vooraan te krijgen. Het vuurwerk van 9 uur was mooi maar daar waren we niet voor gekomen. Inmiddels hadden we twee Nederlanders ontmoet en samen met hen waren de laatste uurtjes zo voorbij. En ook om 12 uur stonden we weer vooraan. En om dit mee te maken was echt uniek. Met duizenden mensen de laatste seconden van het oude jaar aftellen bezorgde je al kippenvel, maar het vuurwerk en de hele sfeer was echt heel bijzonder. Het was het uren wachten meer dan waard. Maar ook was het heel raar omdat de temperatuur heel aangenaam was en dat midden in de nacht . Dat hoort eigenlijk niet bij oud en nieuw. Maar iedereen om je heen was zo enthousiast (vooral de Aziaten), echt heel leuk om mee te maken. En na 12en ging iedereen heel rustig het park weer uit en zo liep je met duizenden mensen door de nu autovrije straten van deze enorme metropool. Alleen dat was al een belevenis. Wat ons opviel was dat er weinig politie te zien was en geen ME. En er wordt hier verder geen vuurwerk afgestoken dus dat is ook lekker rustig. Er brak wel her en der strijd uit om een taxi te bemachtigen, maar wij zijn zonder problemen weer in ons hotel terug gekomen. Terwijl wij om 10 uur gewekt werden door de schoonmaakster gingen jullie het nieuwe jaar in. Vast met ook heel veel vuurwerk en champagne en met oliebollen. Terwijl jullie zo naar bed gaan gaan wij naar de botanische tuin waar we waarschijnlijk de familie Meijer gaan ontmoeten (Hans, Gardenia, Arwa en Eric).

Happy new year allemaal!

Bateau Bay-Katoomba-Sydney

Vakantiedagen gaan veel sneller dan gewone dagen. Inmiddels zijn we in Katoomba geweest waar we de 3 sisters bewonderd hebben. Wederom konden we ze goed zien (sorry Manon) en de mannen zijn naar beneden gegaan waar je via een loop brug één van de 3 sister kunt aanraken. We zijn ook nog even naar science world gereden. Hier kan je met een treintje of een kabelbaan  het dal in waar je ook een mooi uitzicht op de three sisters hebt. Maar honderden andere mensen wilden dit ook doen dus besloten we naar het motel te gaan. ’s Avonds zijn we in Katoomba wat gaan eten.

De volgende dag zijn we terug naar Sydney gereden en hebben we wat souvenirs bij de Paddy market gekocht. Daarna kwam het hoogtepunt van de dag: een bezoek aan Max Brenner. Dit is een chocoladewinkel. Mhhh chocolade dip met banaan, aardbei, marshmallows en ijs. Moet ik nog meer zeggen? Omdat Max Brenner vlakbij Circulair Quay was zijn we maar meteen doorgelopen om het Opera house nog een keer te bewonderen. Het was er heel druk en er stonden al allemaal hekken klaar voor oud en nieuw. Ze schijnen morgen het gebied rondom de harbour bridge na bepaalde tijd af te sluiten. Hoe laat dat precies is kan niemand ons tot op heden nog vertellen. Hopelijk lukt het ons om een mooi plekje te veroveren om het vuurwerk te bewonderen. Hoe en wat en waar precies dat laten we in het volgende berichtje weten. Mis wel de oliebollen.

Wij wensen jullie in ieder geval alvast een heel gelukkig en gezond 2012!

Bateau Bay dag 4

Na een zo’n 40 minuten rijden kwamen we aan bij het walkabout wildlife park in Calga. Mmmh, wat zal ik hier eens over zeggen….. Ik raad het niemand aan om dit park te bezoeken. Het ziet er troosteloos uit en ze hebben amper dieren. Maar goed, Dico en Joran hebben nu ook levende kangoeroes en koala’s gezien. Ook het weer werkte vandaag niet mee. Wederom bewolkt en zelfs de temperatuur was wat lager. Het lijkt wel een beetje op de Nederlandse zomer. Maar met zulk weer is de jacuzzi des te aangenamer. We vermaken ons verder prima hier.

En Inge en Amerik: Nog gefeliciteerd met Jasmijn. Dat ze alweer 5 is, ongelooflijk!

Bateau Bay dag 3

Vandaag geen verhaal over een strak blauwe hemel en een felle de zon, want het was een bewolkte dag. Maar de temperatuur blijft aangenaam. We zijn de dag begonnen met een stevige brunch: gebakken eieren met spek en toast. Daarna was het tijd om een was te draaien want dit soort triviale dingen gaan ook op vakantie gewoon door. Nu (ruim) twee keer zoveel. Net als het boodschappen doen en onze bezoekjes aan de Mac gaan gewoon door. Enne we hebben echt geen aandelen bij de Mac en de helft van de tijd zitten we daar alleen maar te internetten zonder iets te kopen. Enigszins gênant, maar we zijn er nog nooit uitgezet. Ow, en nog even voor de opmerkzame Yvon: wij hebben ons haar ruim een week geleden door een echte kapster in model laten knippen, dus Ingrid kan weer zonder al te veel schaamte op de webiste.
Verder zijn we rond half drie naar The Entrance (toeristisch plaatsje) gereden om naar het voeren van de pelikanen te kijken. Maar het zag er zwart van de Aziatische mensen. En dan denk je misschien: dat zijn toch hele kleine mensjes, maar het waren er heul veul. We hebben wel pelikanen gezien maar het voeren hebben we gemist. Tja ach, wat moeten we hier verder over zeggen? Misschien dat we overmorgen nog een poging gaan doen om het voeren der pelikanen mee te maken.
Voor morgen staat er een Wildlifepark op het programma. Duimen jullie even voor mooi weer?

Volgende pagina »