De laatste keer dat ik een stukje schreef was het weer niet zo goed en helaas is het alleen maar slechter geworden. We hebben veel regen gehad en de temperaturen daalden helaas onder de 20 graden. Op een gegeven moment was het in de camper maar 16 graden! Er waren steeds problemen met de elektriciteit van de camper, dus ook de verwarming werkte niet goed. Brrr, denk dat het in Nederland warmer was. In ieder geval binnen.

Na Melbourne zijn we doorgereden naar Torquay. Vlakbij de camping waren heel veel winkels met surfspullen en dergelijken. We moesten voor Jeroen nog een Red Bull pet kopen dus wij zijn ALLE winkeltjes afgelopen (en dat waren er veul) maar zonder succes (wel een trui voor Joran gekocht). Dus besloten we terug naar de camper te gaan. In een zijstraatje zagen we nog een winkeltje en jawel….met RB petten! Tja en nu nog een zwarte. Maar die hadden ze natuurlijk weer niet in de juiste maat. Maar we hebben toch een pet gekocht. Nu maar hopen dattie ‘m mooi vindt.
De camping lag aan Bells Beach en daar hebben we een poosje naar de surfers gekeken. De mannen zijn later nog even naar een uitkijkpunt gelopen.

De volgende dag wilden we naar Cape Otway NP rijden naar een camping waar we helaas geen powered site konden krijgen. Maar ze hadden wel koala’s op de camping. Maar in één van de vele toeristenboekjes hadden we gelezen dat er ergens onderweg (bij Kennet River)ook wilde koala’s te zien waren. Dus daar zijn we eerst heen gereden en hebben inderdaad een aantal koala’s gezien. Het blijven toch schattige beestjes. Gezien het slechte weer zijn we niet helemaal naar Cape Otway gereden maar hebben een camping gevonden in Apollo Bay. Het weer was inmiddels bedroevend slecht geworden. Het waaide hard en de regen kwam met bakken uit de lucht. Eerst zijn we nog even bij de winkeltjes in het dorpje bekeken en daarna zijn we de camper niet meer uit geweest.

De volgende dag gingen we naar Prince Town. We namen de toeristische route maar na een half uur de berg op gekronkeld te zijn konden we niet verder met de camper. De weg was niet geschikt voor onze lompe campervan. Dus weer helemaal de berg af……..Na een uur stonden we weer op punt 0. Na weer een uur gereden te hebben kwamen we op een splitsing waar we via een andere weg bij de waterval konden komen. Om een lang verhaal kort te houden….uiteindelijk zijn we daar terecht gekomen en hebben alleen de mannen de wandeling naar de triple falls ondernomen. Om half vijf kwamen we in Prince Town aan. Op de kaart leek het een aardig dorpje maar in werkelijkheid was het een camping met een general store en een café. Het weer was nog steeds even triest net als de camping. Het kantoor van deze camping was een kleine, oude caravan. Moet ik meer zeggen?
De mannen gingen nog even de buurt verkennen en ontdekten dat op tien minuten lopen een heleboel kangoeroes zaten. Dus besloten we daar nog even wat foto’s van te gaan maken. Gelukkig was het even droog en scheen er een waterig zonnetje. De foto’s van de kangoeroes kan je in het fotoalbum bekijken.

Prince Town lig maar zo’n 7 km van de Twelve Apostles, dus de volgende dag zijn we daar meteen heengereden. Helaas waaide en regende het en stonden de apostelen in de mist. Ik moest even aan Manon denken die de 3 sisters alleen in de mist gezien heeft…… Gelukkig klaarde het na een half uurtje een beetje op en hebben we snel wat foto’s gemaakt. Vanaf de 12 apostles zijn er overal uitkijkpunten langs de Great oceaan road waar je een prachtig uitzicht hebt op allerlei enorme kalkstenen rotsformaties (Zie foto in fotoalbum). Gelukkig bleef het droog maar de wind was nog wel koud. Ergens langs de kant hebben we bij ook nog een Echidna gezien. Voor het eerst één in het wild! We hebben ‘m ff uitgebreid op de gevoelige plaat gezet. Wat een grappig beestje is het toch. Hij was op zoek naar mieren en met z’n spitse snuitje woelde ie alle aarde om. En dat alles vlak voor onze neus. Erg leuk.

Inmiddels zitten we in Port Fairy en is de wind gaan liggen. De temperatuur is meteen een stuk aangenamer. Morgen rijden we via het binnenland richting Adelaide. We stoppen onderweg nog één keer . En speciaal voor Karlijn zitten we op een Big4 camping mèt een treintje;-)
Maar op dit moment heeft ze koorts. Hopelijk hoeven we niet op haar verjaardag een dokter te bezoeken.