Kalbarri-Denham
02 nov. 2011
🇦🇺
vanuit Australië
Vandaag hadden we een rit van ongeveer 400 km voor de boeg. Voordat we vertrokken ging Ingrid voor de laatste keer naar de wc en kwam ze een verpleegkundige uit het ziekenhuisje tegen die Karlijn in de eerste shift geholpen had. Ze vertelde dat ze die ochtend nog aan Karlijn gedacht had, omdat ze een medisch artikel had gelezen waarin stond dat omega-3 fatty acid o.a. zou helpen bij reuma patiënten. Ze wilde het artikel ons heel graag laten zien, dus 5 minuten later stond ze bij onze camper met het artikel. We wilden haar graag binnen vragen maar aangezien je amper met 1 persoon binnen kan staan hebben we het gesprek maar buiten gevoerd. Hierna gingen we op weg naar Denham. Na 100 km kwamen we, samen met een andere camper, achter twee enorme roadtrains terecht met de woorden OVER SIZE achterop. De voorste camper besloot na een tijdje om de eerste roadtrain in te halen en vervolgens ook de tweede. Zo nu wij nog... had je gedacht. 150 km verder en 10 andere auto's die er wél voorbij gingen later, reden wij NOG achter de roadtrains, hoe kan 't ook anders. De roadtrain gaf heel vriendelijk aan dat we er wel voorbij konden, na even vertrouwd rechts te hebben gereden is Ingrid weer gillend achter de roadtrain verdwenen: ‘ik durf dit niet hoor!'. Gelukkig werden we gered door een grote parkeerplaats bij een tankstation, maar je raadt 't al, de roadtrains stopte hier ook. Het plan was dus snel te lunchen en vóór de colonne te vertrekken. We gingen even naar de wc, smeerde een boterham, keken om en... weg waren ze. Dat beloofde wat voor de laatste 200 kilometers. Maarrr we zijn ze gelukkig niet meer tegen gekomen. 100 km voor Denham hadden we het briljante idee om naar de stromalieten te gaan kijken. Na ongeveer 5 km kwamen we terecht op een soort camping/post office/informatiehuisjeplekjedingetje. Nog gevraagd aan andere toeristen waar dan die stromalieten waren, en die waren ‘pretty sure' dat het ‘overthere' was. Nou ‘overthere' begon een wandeling van 1.5 km en met een buiten temperatuur van 40 graden en 400 vliegen om je heen heb je daar geen zin in. Zonder die 40 graden en 400 vliegen eigenlijk nog steeds niet. Dus we besloten terug naar de camper te gaan en die stromalieten lekker te laten liggen, die liggen daar tenslotte al jaren, dus dat zou zonder ons bezoek wel goed komen. Onderweg naar de camper vroegen toeristen aan ons of wij toevallig wisten waar de stromalieten waren. Nou ja ‘maybe overthere' maar zij vonden 't ook maar vaag dus gingen 't in het informatiehuisjeplekjedingetje vragen. Wij zaten inmiddels alweer in de camper, met de airco aan, toen we hen met de auto zagen vertrekken. Geen idee waarheen maar hop, wij erachteraan natuurlijk. En jawel we kwamen uit bij de stromalieten. Ze zijn bruin en lijken op rots en zijn gemaakt van microben die bijna identiek zijn aan organismen die 1900 miljoen jaar geleden geëvalueerd zijn in meer complexere levensvormen. Ze zijn heel fragiel en daarom is er een soort stijger overheen gebouwd zodat je ze goed kan bekijken. (Er is vast wel iemand die met een betere uitleg over de stromalieten op de proppen komt). We hadden ze al gauw bekeken. Heb je één stromaliet gezien, dan heb je ze allemaal wel gezien. Onze mede toeristen ook. Dit kan ook komen door de bloedhitte en de grote hoeveelheid vliegen. Volgende stop: Shell Beach. We twijfelde of we dit wel moesten doen met de stromalieten nog in ons achterhoofd en een enkele vlieg nog aan boord. Maar wij de ‘stoere wijven' laten ons niet kennen door een paar 1000 vliegjes en een verzengende hitte. Dus Shell Beach here we come. Op dit strand is geen zand te bekennen maar volgens de boeken ligt het hele strand bedekt met schelpjes, tot 10 meter diep ongeveer (maar ook hierover kan vast en zeker een betere uitleg gegeven worden). Na deze onderbreking moesten we nog 100 km tot Denham. We hebben een camping aan zee (Seaside Tourist Village) en na de warme maaltijd (lasagne met komkommer) zijn we naar het strand gegaan waar een prachtige zonsondergang te zien was. Gelukkig koelt het hier 's avonds ook wat af. Morgen willen we naar Monkey Mia(26 km) rijden.
Reacties
Reacties
05 nov. 2011, 09:21
Passen jullie op met zwemmen. Dat Shell Beach schijnt in the Shark Bay region te liggen .....
Dat schelpenstrandje bevat zoveel schelpen vanwege het zeer hoge zoutgehalte van de zee / oceaan daar. Die is voor die hartschelpjes helemaal toppie, maar voor hun natuurlijke vijanden niet. Dat wil dus wel voortplanten en welig tieren daar, die schelpjes.
08 nov. 2011, 08:18
Betere uitleg dan 1900 miljoen jaar geëvalueerde complexe micro organismen kan niet... :-)
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!