Gisteren zijn we rustig opgestaan onder een strak blauwe hemel. Op ons gemak een douche genomen, uitgecheckt en richting Cervantes gereden. Vlakbij Cervantes (16 kn) ligt Nambung NP met de beroemde Pinnacles. Toen we op ons kampeerplekje stonden zijn we eerst even naar het strand gelopen. Daar zagen we meteen twee dolfijnen die heel dicht bij de kust zwommen. Helaas waren er ook twee kinderen met 4 honden en die gaven hun honden de opdracht de dolfijnen aan te vallen. Jammer genoeg gingen de dolfijnen toen weer verder de oceaan op. Maar we hebben nog wel een foto kunnen maken en Ingrid was zo blond om te vergeten dat de oceaan niet schattig kabbelt met als gevolg dat het zeewater vol in haar schoenen stond. What’s new.

Vervolgens hebben we in onze 0 sterren keuken een 5 sterren maaltijd op tafel getoverd. Wedges met kip en Griekse salade. Daarna kwam er iets wat we absoluut NIET besteld hadden: REGEN.

Vanmorgen was de lucht eerst weer strakblauw. Een mooi begin van de dag. Ingrid ging eerst douchen zodat Karlijn nog wat kon uitslapen. Vervolgens ging Karlijn naar het gebouw waar je kon douchen en Ingrid deed de afwas en maakte de camper rijklaar. Ondertussen werd het steeds bewolkter en kwam Karlijn licht in paniek naar de camper. Ze bleek in de douche flauw gevallen te zijn met als gevolg dat ze een bult op d’r hoofd had en onder de blauwe plekken zat. We besloten eerst maar eens te ontbijten en daarna te kijken wat we moesten doen. Omdat de camping inmiddels zo’n beetje leeg was en daar verder niks te doen besloten we naar Nambung NP te rijden. Daar begon het te regenen en Karlijn voelde zich helemaal niet lekker dus hebben we de camper op de parkeerplaats gezet, de rolstoel op de passagiersstoel gegooid en zijn we op bed gaan liggen. Na ruim een uur voelde Karlijn zich een stuk beter en was het opgehouden met regenen. Ondertussen had Ingrid voor $40 een pass gekocht waarmee we de komende maand gratis in alle NP van WA mogen (Nambung kost $11 per auto).
Nadat de lucht wat opgeklaard was hebben we het rondje van 4 km (een smal zandpad met hobbels) tussen de Pinnacles doorgereden. Werkelijk een prachtig gezicht. Het is op foto’s toch altijd weer heel anders dan in werkelijkheid. Gelukkig is het nog gelukt om een paar foto’s te maken maar gezien Karlijns conditie besloten we geen wandeling tussen de Pinnacles door te maken. Misschien voelt iemand zich nog geroepen om uit te zoeken wat de Pinnacles nou eigenlijk zijnJ

Na dit avontuur wisten we niet zeker of we terug naar Cervantes zouden gaan of doorrijden naar het noorden. Karlijn gaf aan dat het weer iets beter ging en zo gebeurde het dat we op een Big4 camping in Dongara-Port Denison belandden.

Karlijn gaat nu even haar schoonheidsslaapje doen en Ingrid gaat zo koken. Ja, de taken zijn weer goed verdeeld. De plannen voor morgen zijn Geraldton.

En nu niet allemaal wakker liggen om de toestand van Karlijn. Dat doet Ingrid wel. En de campingbaas. We hadden aan hem gevraagd of hij iets wist tegen bulten en blauwe plekken en sindsdien komt hij om het uur langs de camper lopen om te checken of Karlijn nog “all right” is. Yes she is.